βλώσκω

A. μολοῦμαι A. Pr. 689 (lyr.), S. OC 1742 (lyr.): aor. 2 ἔμολον Pi. O. 14.18, etc., Ep. μόλον(ἐκ‐, προ‐) Il. 11.604, Od. 15.468, freq. in Trag., also Dor. (as aor. of pres. ἕρπω 'go') IG 4.952.14 (Epid.), SIG 558.26 (Ithaca), and sts. in Prose, X. An. 7.1.33, Plb. 30.9.5, Plu. Cleom. 38; imper. μόλε Cratin. 111: pf. μέμβλωκα Od. 17.190, E. Rh. 629; part. ‐κώς Call. Aet. 1.1.7 (cf. βέβλωκεν· ἠρεμεῖ, φύεται, Hsch.): later fut. βλάξω(κατα‐) Lyc. 1068: aor.1 ἔβλωξα Id. 448, 1327: aor. 2 ἔβλω· ᾤχετο, Hsch., cf. μολέω:—go or come, mostly Poet. in aor. 2, δεῦρο μολόντες Od. 3.44; μολοῦσα ποτὶ μέγαρ’ ll.6.286; of Time, πρὶν δωδεκάτη μόλῃ ἠώς 24.781; μέμβλωκε μάλιστα ἦμαρ has passed, Od. 17.190; ὅτε τὸ κύριον μόλῃ A. Ag. 766 (lyr.): freq. with Preps., μολεῖν εἰς οἴκους, ἐπὶ δόμον, S. OT 1010, E. Or. 176 (lyr.); πρὸς χθόνα S. Ph. 479; ἀπὸ Στρυμόνος, ἐκ Διός, A. Ag. 192 (lyr.), Pr. 667; κατὰ γαίας E. Alc. 107 (lyr.): c. acc. only, ἔμολεν Ἥρας λαόν Pi. N. 10.36; γῆν μολόντες Ἑλλάδα A. Pers. 809, cf. Ag. 968, Supp. 239, S. Ph. 1332, E. Rh. 289; πρὶν φάος μολεῖν χθόνα ib.223; ἥβης τέλος μ. Id. Med. 921, cf. IT 1421: c. dat. pers., μηδέ μοι . . θάνατος μόλοι Sol. 21, cf. S. OC 70, Ant. 233, etc.; δῑ ἔχθρας μ. τινί, διὰ μάχης μολεῖν τινί, E. Ph. 479, IA 1392; εἰς ὕποπτα μ. τινί, = ὑποπτεύειν τινά, Id. El. 345.—Rare in Prose (v. supr.); used by Ar. only in lyr. (Av. 404, Th. 1146, 1155, al.), or in the mouth of a Laconian, Id. Lys. 984, cf. Plu. 2.220e, 225d (both from Apophth.Lac.).