βλάμμα

ατος, τό
A. = βλάβη, opp. ὠφέλημα, Chrysipp.Stoic. 3.71 (pl.), Phld. Rh. 1.215 S.(pl.).; expl. of σίνος, Gal. 18(2).445.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βλακώδης Dictionary βλάνος →
An open-access project