βλαβερός

A. harmful, β. τὸ θύρηφιν Hes. Op. 365 (= h.Merc. 36); opp. συμφέρον, Democr. 237; opp. ὠφέλιμος, X. Cyr. 8.8.14; β. καὶ ζημιῶδες Pl. Cra. 417d. Adv. ‐ρῶς Id. Phdr. 243c; opp. ὠφελίμως, Id. Chrm. 164c, cf. Plu. 2.599b.