βιώσιμος

A. to be lived, χρόνος E. Alc. 650; αἱ β. ἡμέραι Lib. Decl. 2.34; esp. οὐ βιώσιμόν ἐστί τινι 'tis not meet for him to live, Hdt. 1.45; τί γὰρ μόνῃ μοι τῆσδ’ ἄτερ β.; S. Ant. 566; οὐκ ἂν ἦν βιώσιμα ἀνθρώποισι Hdt. 3.109.

2. likely to live, Thphr. HP 9.12.1, Arr. An. 2.4.8.