βιοπλανής

ές, βιοπλανες
A. wandering to get one's living, a beggar, βιοπλανές (poet. nom. pl. for ‐πλανέες) Call. Fr. 497: neut. sg. βιοπλανες Hdn. Gr. ap. Et.Gen., A.D. Pron. 93.8.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βιόπλαγκτος Dictionary βιοπονητικός →
An open-access project