βικίον

Adj., τό
A. vetch, Vicia sativa, Gal. 6.550:—also βικία, ἡ, Edict.Diocl. 17.6, Gp. 3.6.7:—hence Adj. βίκειος, χόρτος Hippiatr. 104.

Related entries

βικίον
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βικίον Dictionary βῖκος →
An open-access project