βιάω

A. constrain, Act. only in the pf., ἄχος, χρειὼ βεβίηκεν Ἀχαιούς, Il. 10.145,172, 16.22:—Pass., to be forcibly driven, of fire, ἀνέμῳ βιώμενον Hdt. 1.19; πῦρ βεβιημένον AP 9.546 (Antiphil.); θανάτῳ βιηθείς Hdt. 7.83, cf. Hp. Mul. 1.40: fut., οὐ βιήσεται (in pass. sense) will not yield to force, ib.2.132; βιωομένη (v.l. βιαζ‐) Mosch. 2.13.

II. freq. as Dep. (pres. imper. βιάσθω Parm. 1.34, fut. βιήσεται Emp. 4.6) in act. sense, οἳ κεῖνον βιόωνται Od. 11.503, cf. 23.9, Pl. Ti. 63c; ὡς εἴ ἑ βιῴατο (opt.) . . Τρῶες should press him hard, Il. 11.467; βιήσατο κῦμ’ ἐπὶ χέρσου it forced me upon . . , Od. 7.278; ψευδεσσι βιησάμενος over-reaching, Il. 23.576; τότε νῶϊ βιήσατο μισθὸν ἅπαντα wronged us, deprived us of our wages, 21.451; τὸ δοκεῖν καὶ τὰν ἀλάθειαν βιᾶται Simon. 76, cf. Pi. N. 8.34, B. 12.200; force, ravish, παρθένον Hdt. 4.43; drive or urge on, βιᾶται δ’ ἁ τάλαινα πειθώ A. Ag. 385 (lyr.).