βιάζω

A. constrain, Act. once in Hom., ἦ μάλα δή με βιάζετε Od. 12.297; ἐβίασε τὴν γυναῖκά μου Alc.Com. 29: abs., εἰ πάνυ ἐβίαζον if they used force, Hp. Epid. 2.24; cf. infr.1.2:—Pass., fut. βιασθήσομαι Paus. 6.5.9: aor. ἐβιάσθην, pf. βεβίασμαι (v. infr.):—to be hard pressed or overpowered, βελέεσσι βιάζεται Il. 11.589; βιάζετο γὰρ βελ. 15.727; βιασθέντες λύᾳ Pi. N. 9.14; νόσῳ Ar. Fr. 20 (= Trag.Adesp. 70); to be forced or constrained to do, c. inf., Id. Th. 890: c. acc. cogn., βιάζομαι τάδε S. Ant. 66, cf. 1073; βιασθείς Id. El. 575; ἐπεὶ ἐβιάσθη Th. 4.44; ὑπό τινος Id. 1.2; opp. ἀδικεῖσθαι, ib.77; βιασθεὶς ἄκων ἔπραξεν D. 6.16; ἵνα ἢ συγχωρήσωσιν . . ἢ βιασθῶσιν Id. 18.175; βιαζόμενος ὑπό τινος ἐξήμαρτεν Antipho 4.4.5; βεβιασμένοι forcibly made slaves, X. Hier. 2.12; πόλεις βεβ. Id. HG 5.2.23: βιαζόμενος ὑπὸ τῆς παρούσης ἀπορίας Th. 7.67; τὸ βιασθέν those who are forced, Arist. Pol. 1255a11; of things, τοὔνειδος ὀργῇ βιασθέν forced from one by anger, S. OT 524; τὸ βεβιασμένον forced to fit a hypothesis, Arist. Metaph. 1082b2; βεβ. σχήματα forced figures of speech, D.H. Th. 33, cf. Porph. Antr. 36.

2. Act., make good, suffice to discharge a debt, PFlor. 56.13.

II. more freq. βιάζομαι, aor. Med. ἐβιασάμην, pf. βεβίασμαι D. 19.206, Men. Sam. 63, D.C. 46.45:—overpower by force, press hard, ἦ μάλα δή σε βιάζεται ὠκὺς Ἀχιλλεύς Il. 22.229, etc.; β. τοὺς πολεμίους dislodge them, X. An. 1.4.5; β. νόμους to do them violence, Th. 8.53; βιασάμενος ταῦτα πάντα having broken through all these restraints, Lys. 6.52; β. γυναῖκα force her, Ar. Pl. 1092; opp. πείθειν, Lys. 1.32; β. αὑτόν lay violent hands on oneself, Pl. Phd. 61c, 61d; β. τινά, c. inf., force one to do, X. An. 1.3.1; τί με βιάζεσθε λέγειν; Arist. Fr. 44: with inf. omitted, β. τὰ σφάγια force the victims [to be favourable], Hdt. 9.41; β. ἄστρα Theoc. 22.9: c. dupl. acc., αὐδῶ πόλιν σε μὴ β. τόδε A. Th. 1047.

2. c. acc. rei, carry by force, βιάσασθαι τὸν ἔκπλουν force an exit, Th. 7.72; τὴν ἀπόβασιν Id. 4.11: c. acc. neut., And. 4.17, X. HG 5.3.12.

3. abs., act with violence, use force, A. Pr. 1010, Ag. 1509 (lyr.), S. Aj. 1160, etc.; πρὸς τὸ λαμπρὸν ὁ φθόνος βιάζεται Trag.Adesp. 547.12; opp. δικάζομαι, Th. 1.77; β. διὰ φυλάκων force one's way, Id. 7.83; β. ἐς τὸ ἔξω, β. εἴσω, ib.69, X. Cyr. 3.3.69; δρόμῳ β. Th. 1.63: c. inf., β. πρὸς τὸν λόφον ἐλθεῖν Id. 7.79; βιαζόμενοι βλάπτειν using every effort to hurt me, Lys. 9.16; but βιαζόμενοιμὴ ἀποδιδόναι refusing with violence to repay, X. HG 5.3.12: esp. in part., ἵνα βιασάμενοι ἐκπλεύσωσι may sail out by forcing their way, Th. 7.67; συνεξέρχονται βιασάμενοι X. An. 7.8.11; ἐπὶ μᾶλλον ἔτι β. (of a famine) grow worse and worse, Hdt. 1.94.

4. contend or argue vehemently, c. inf., Pl. Sph. 246b; β. τὸ μὴ ὂν ὡς ἔστι κατά τι ib. 241d: abs., persist in assertion, D. 21.205.