βητάρμων

ονος, ὰραρίσκω, Adj., ὁ
A. dancer, in pl., Od. 8.250,383, Man. 2.335:—later, as Adj., καπνός Nonn. D. 36.297; κάπρος ib.22.44. (βαίνω,ὰραρίσκω.)
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βηταρμός Dictionary βηχία →
An open-access project