βηκία

τά
A. = προβάτια, Hp. ap. Gal. 19.88: but βηκία and βηκίον (which = ἐλελίσφακος, Ps.-Dsc. 3.33, and = ψευδοδίκταμνος, ib.32), = βήχιον, Erot., Ps.-Dsc. 3.112. βηκώνιον· εἶδος βοτάνης, Hsch. (leg. μηκ‐).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βήθυλος Dictionary βηλά →
An open-access project