βερέκυντες

α, ον, Adj., οἱ
A. Βερέκυντα A. Fr. 158; βερέκυντα βρόμον, of the Phrygian flute, S. Fr. 513:—also βερέκυνται, Hsch.:—Adj. βερεκύνθιος, α, ον, Phrygian, devoted to Cybele, Call. Dian. 246; βερεκύντιος, Hsch.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βερεκύνδαι Dictionary βερεκυντίας →
An open-access project