βαΰζω
A.
f.l. for βάζω), Dor. βαΰσδω, onomatop. word, cry βαύ βαύ, bark, Theoc. 6.10; of angry persons, snarl, yelp, παῦσαι βαΰζων Ar. Th. 173, cf. 805; τάδε σῖγά τις βαΰζει thus they snarl in secret, A. Ag. 449 (lyr.); οἷ’ ἄττα β. Cratin. 6.
II.
trans., shriek aloud for, τινά A. Pers. 13; of dogs, bark at, τινά Heraclit. 97 codd.