βαρύστονος

A. groaning heavily, τοῖς βαρυστόνοις ἐπικαλουμένοις . . ὑποκριταῖς nicknamed the bellowers, D. 18.262, cf. Epicur. Fr. 114,237; resounding, λίθος AP 9.246 (Marc. Arg.). Adv. ‐νως A. Eu. 794.

II. of things, heavily lamented, grievous, S. OT 1233, Orac. ap. Paus. 10.9.11.