βαρυηχής

ές
A. deep-voiced, ταῖς φωναῖς D.S. 5.31, cf. Opp. H. 4.317; deep-roaring, θάλασσα Orph. Fr. 168.28; θόρυβος LXX 3 Ma. 5.48.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← βαρυήκοος Dictionary βαρύηχος →
An open-access project