ἀθέμιτος
ον, Adv.
A.
ἀθεμιστότεροι X. Cyr. 8.8.5. Adv. ‐ίστως Phaennis ap. Paus. 10.15.3; ‐ίτως App. Pun. 53.
II.
of things, unlawful, freq. in neut., ἀθέμιτα ἔρδειν Hdt. 7.33; ποιεῖν X. Mem. 1.1.9; εὔχεσθαι Id. Cyr. 1.6.6; ‐ιστα δρᾶν S. Fr. 742 (dub.), Din. Fr. 89.4S.; κείνοις δ’ οὐκ ἀθέμιστον IG 14.1389i i29:—ἀ. εἰδωλολατρεῖαι 1 Ep.Pet. 4.3: c. dat., αἷς [θεαῖς] ἀ. νεκρὰ σώματα PTaur. 1 ii 22 (ii B. C.).
Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0