βάμμα

A. that in which a thing is dipped, dye, Pl. Lg. 956a; βάμμα Σαρδιανικόν, Κυζικηνικόν, v. βάπτω 1.2: in pl., διάφορα β. POxy. 914.7 (v A. D.); β. λευκώματος a whitish tinge, Arist. Phgn. 813a28.

II. sauce, Nic. Th. 622, cf. Hsch. s.v. βάμβα.

III. = ὄα, AB 362.