Βακχευτής

A. a Bacchanal, any one full of Bacchic frenzy or of wine, Orph. H. 11.21, 47.6; β. θεός APl. 4.290 (Antip.):—fem. Βακχ‐εύτρια AB 225, Hsch.s.v. Βάκχου Διώνης.

II. as Adj., Β. ῥυθμός AP 11.64.2 (Agath.).