ἀχείμαντος

ον, ον
A. not stormy, βλήχρων ἀνέμων ἀ. πνόαι Alc. 16; not vexed by storms, Μέμφις B. Fr. 22:—also ἀχείμ‐αστος, ον , θάλασσα J. AJ 3.5.3:
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἄχει Dictionary ἀχείματος →
An open-access project