ἀφυΐα
ἡ
A.
want of natural power or faculty, τῆς κάμψεως Arist. PA 659a29; φωνητηρίων ὀργάνων Str. 14.2.28; ψυχῆς Plu. 2.104c; ἀ. πρὸς τὸ ἡδέως ζῆν natural unfitness for . . , ib.1088b; in pl., ἀφυΐαι, opp. εὐφυΐαι, Porph. Abst. 3.8, cf. Colot. in Euthd. 2. (Written ἀφύεια in Colot. l.c., Epicur. Nat.Herc. 1420.)