ἀφιλόσοφος

ον
A. without taste for philosophy, Id. Sph. 259e, Ph. Fr. 35 H.; γένος Pl. Ti. 73a; σνγγραφεύς unphilosophical, Plb. 12.25.6.
2. of conditions, unphilosophic, δίαιτα Pl. Phdr. 256c; ἀ. τήρησις S.E. M. 11.165.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἀφιλοσοφία Dictionary ἀφιλοστάχυος →
An open-access project