ἄφιλος

A. friendless, A. Ch. 295, S. El. 819, Pl. Lg. 730c, R. 580a; ἄ. ἔρημον ἄπολιν S. Ph. 1018; ἄκλαυτος ἄ. Id. Ant. 876 (lyr.): c. gen., ἄ. φίλων E. Hel. 524 (lyr.); τὸ ἄ. Ph. 2.662.

II. of persons and things, unfriendly, hateful, A. Th. 522, S. OC 186; ἄφιλα παρ’ ἀφίλοις ἔπεσε . . Ἀτρείδαις Id. Aj. 620; λίαν ἄφιλον φαίνεται Arist. EN 1101a23; unsociable, γῆρας S. OC 1237: perh., c. gen., hostile to, ἀσφαλείας Phld. Lib. p.36O.; τὸ λαθραιοπραγεῖν ‐ώτατον ib.p.20 O., cf. Carneisc. Herc. 1027.16. Adv. ‐λως in unfriendly manner, A. Ag. 805.