ἀφιλόνεικος

ον, Adv.
A. not fond of strife, Arist. VV 1250a43, 1251a15, Andronic.Rhod.p.575 M., Ph. 2.5; ἡγεμονία ib.555. Adv. ‐κως, παραχωρεῖν τινός τινι Plb. 21.20.1, cf.Ph. 1.324, al., Luc. Symp. 37.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἀφιλονείκητος Dictionary ἀφιλόξενος →
An open-access project