ἄφθονος

A. without envy: hence,

I. Act., free from envy, Pi. O. 6.7; ἄνδρα τύραννον ἄ. ἔδει εἶναι Hdt. 3.80, cf. Pl. R. 500a. Adv. ‐νως Id. Lg. 731a.

2. ungrudging, bounteous, of earth, ἄφθονε δαῖμον h.Hom. 30.16; ἀφθόνῳ μένει, ἀφθόνῳ χερί, A. Ag. 305, E. Med. 612; ἀ. λειμῶνες Pl. Sph. 222a, cf. Ax. 371c.

II. more freq. (esp. in Prose) not grudged, plentiful, ἄ. πάντα παρέσται h.Ap. 536; καρπὸν πολλόν τε καὶ ἄ. Hes. Op. 118; πλοῦτος Sol. 33.5; χρυσὸς ἄ. Hdt. 6.132, cf. 7.83; χώρη . . ἄ. λίην Id. 2.6; ἄ. βίοτος A. Fr. 196; πόλιν ἀφθονεστάτην χρήμασιν Eup. 307; χώρα πολλὴ καὶ ἄ. X. An. 5.6.25; ἄφθονα καὶ πολλὰ ἔχων εἰπεῖν Aeschin. 3.203; λόγοι ἄ. D. 21.136; ἐν ἀφθόνοις βιοτεύειν to live in plenty, X. An. 3.2.25; ἐν ἀφθόνοις τραφείς D. 18.256; τὸ χαίρειν ἄφθονον εἰπών IG 12(7).445 (Amorgos).

2. unenvied, provoking no envy, ὄλβος A. Ag. 471 (lyr.).

III. irreg. Comp. ‐έστερος Pi. O. 2.104, A. Fr. 72, Pl. R. 460b: Sup. ‐έστατος Eup. 1.c.; regul. forms ‐ώτερος, ‐ώτατος, X. An. 7.6.28, Cyr. 5.4.40, etc.

IV. Adv., πάντα δ’ ἀφθόνως πάρα Sol. 38; ἀ. ἔχειν τινός to have enough of it, Pl. Grg. 494c; ἀ. διδόναι Arist. Pol. 1314b4; πολλά με διδάσκεις ἀ. Philem. 154; ξένων καὶ ἐντοπίων ἀ. ζήσας IG 5(2).491 (Megalop., ii/iii A.D.).