αὐτοκρατής
ές, Adv.
A.
ruling by oneself, absolute, independent, νοῦς Anaxag. 12; τύχη Hp. Loc.Hom. 46; φρήν E. Andr. 482 (lyr.); ἀπειθής τε καὶ αὐ. Pl. Ti. 91b; γένεσις οὐδεμία αὐ. ἐστιν Dam. Pr. 394; τὸ αὐ. Plu. 2.1026d. Adv. ‐κρατῶς Lyd. Mag. 1.33.