αὐτοκέλευστος

ον, Adv.
A. self-bidden, i. e. unbidden, X. An. 3.4.5, D.H. 8.66, AP 5.21 (Rufin.); προθυμία Ph. 2.90, al. Adv. ‐τως Aristeas 92.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← αὐτοκέλευθος Dictionary αὐτοκελής →
An open-access project