ἀϋτή

A. cry, shout, esp. battle-shout, war-cry, ἀϋτὴ δ’ οὐρανὸν ἷκεν Il. 2.153; ἀϋτή τε πτόλεμός τε 6.328; κίνδυνος ὀξείας ἀϋτᾶς Pi. N. 9.35: generally, γλώσσης ἀϋτὴν Φωκίδος A. Ch. 564; of the blast of the trumpet, Id. Pers. 395; of the creaking of the axle, Parm. 1.6. (ἀvυτά IG 9(1).868 (Corc.).)