αὐτεπιτακτικός

ή, όν, ἡ
A. belonging to absolute power: ‐κή (sc. τέχνη), ἡ, ibid., etc.
II. ordaining by authority, τῆς τριαδικῆς διαιρέσεως Dam. Pr. 98.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← αὐτεπιτάκτης Dictionary αὐτεπίτακτος →
An open-access project