αὐταυτόθεν

Adj.

‐τᾶς

A. of oneself, Euryph. ap. Stob. 1.6.19. αὐταυτοῦ or αὐταρχ‐τῶ, αὐταυτῆς (‐τᾶς), Dor. for ἑαυτοῦ, ἑαυτῆς, πεπαίδευται γὰρ αὐταυτᾶς ὕπο Epich. 172.7, cf. IG 14.646 (Heraclea), Archyt. 2, Philol. 5, Axiop. 1.15, Diotog. ap. Stob. 4.7.62: acc., αὐταυτόν Ecphant. ap. Stob. 4.7.64; αὐταυτόν IG 4.156 (Aegina): as Adj., ταῖς
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project