αὐταυτόθεν
Adj.
A.
of oneself, Euryph. ap. Stob. 1.6.19. αὐταυτοῦ or αὐταρχ‐τῶ, αὐταυτῆς (‐τᾶς), Dor. for ἑαυτοῦ, ἑαυτῆς, πεπαίδευται γὰρ αὐταυτᾶς ὕπο Epich. 172.7, cf. IG 14.646 (Heraclea), Archyt. 2, Philol. 5, Axiop. 1.15, Diotog. ap. Stob. 4.7.62: acc., αὐταυτόν Ecphant. ap. Stob. 4.7.64; αὐταυτόν IG 4.156 (Aegina): as Adj., ταῖς