αὔλιος
α, ον
A.
belonging to folds, ἀστὴρ αὔλιος 'star that bids the shepherd fold', A.R. 4.1630, cf. Call. Fr. 539; ὅταν αὐλίοις συρίζῃς, ὦ Πάν, τοῖς σοῖσιν ἐν ἄντροις dub. l. in E. Ion 500 (lyr.).
II.
αὔλιος θύρα dub. l. in Men. 546; cf. αὐλία θύρα· πυλών, Hsch.