αὐθαδία

A. wilfulness, stubbornness, A. Pr. 79, S. OT 549, Ar. Th. 704, Pl. R. 590a, BGU 1187.21 (i B. C.), IG 7.2725.27 (Acraephia, ii A. D.), etc.; opp. εὐβουλία, A. Pr. 1034; surliness, Thphr. Char. 15.1; mean betw. ἀρέσκεια and σεμνότης, Arist. EE 1221a8; αὐθαδίαν αὐθαδίᾳ [ἐξελαύνειν] Antiph. 300.4; ἡ αὐ. τῶν συνθηκῶν ὅτι οὐ μετὰ κοινῆς γνώμης αὐτὰς ἔπραξεν D.H. 9.17.