ἀτόλμητος

ον
A. = ἄτλητος, not to be endured, insufferable, μόχθος Pi. I. 8(7).11; of men, dub. in A. Ag. 375.
2. not to be dared, οὐδὲν [τοῖς ποιηταῖς] ἀ. Aristid. Or. 45(8).2, cf. Gal. 8.260; τῷ πλουσίῳ οὐδὲν ἀ. Him. Ecl. 4.24.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project