ἀτημελής

ές, Adv.
A. neglected, κόμη Plu. Ant. 18.
II. of persons, careless, neglectful, χρημάτων E. Fr. 184. Adv. ‐λῶς, ἔχειν τινός Plu. Agis 17; ἀτημελέως ἀλάληντο A.R. 1.812 (v.l. ‐λέες).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἀτημελέω Dictionary ἀτημέλητος →
An open-access project