ἀτάραχος
ον, Adv., τό
A.
= ἀτάρακτος, ἐν τοῖς φοβεροῖς Arist. EN 1117a31, cf. 1125b34, Epicur. Sent.Vat. 79, Str. 1.3.21, Onos. 2.2, etc.; ἀτάραχον,τό, an eyesalve, Gal. 12.786; of a will, unchallengeable PMasp. 151.142 (vi A.D.). Adv. ‐χως unconfusedly, Epicur. Ep. 1p.14U.; calmly, Hero Bel. 72.4, Phld. Herc. 1003, D.S. 17.54, J. AJ 14.9.1, Archig. ap. Orib. 46.26.1, Plu. Fr.inc. 140: Comp. ‐ώτερον Arr. Epict. 4.1.47.