ἀσυνάρτητος

ον
A. disconnected, incoherent, D.H. Th. 6, Gal. 15.468, Sch.S. OC 1560.
II. in Metric, ἀσυνάρτητοι στίχοι verses compounded of independent κῶλα, Heph. 15, Sch.Ar. Ra. 1316, etc.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἀσυνάρμοστος Dictionary ἀσυνδεξίαστος →
An open-access project