ἀσύμφορος

A. inconvenient, prejudicial, φυτοῖσιν Hes. Op. 782, cf. Hp. Acut. 56, Antipho 2.1.10, Th. 3.40; ἔς τι Id. 1.32; πρός τι Id. 2.91: Sup., E. Tr. 491; ἀσυμφορώτατον ὑμῖν ἔθος εἰσάγειν D. 19.2. Adv. ‐ρως, ἔχειν X. HG 6.3.1; ζῆν πρὸς τὴν πολιτείαν Arist. Pol. 1308b21.