ἀσύγκρατος

ον
A. incapable of blending, discordant, δόξαι Plu. 2.418d; δυνάμεις, of herbs, cj. ib.134d; φωνή Nicom. Harm. 12.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἀσυγκόμιστος Dictionary ἀσύγκριτος →
An open-access project