ἄστοχος

A. missing the mark, aiming badly at, τινός Pl. Ti. 19e, AP 9.370 (Tib. Ill.).

2. abs., aiming amiss, random, οὐκ ἀστόχου διανοίας Arist. HA 587a9; κατηγορία aimless, absurd, Plb. 5.49.4; of a person, Phld. Ind.Sto. 32. Adv. ‐χως amiss, Alex. 116.14, Plb. 1.74.2, Phld. Mort. 33.