ἀσταθής

ές

ἵσταμαι

A. unsteady, unstable, κινήσεις Phld. Ir. p.26W.; αὖραι AP 10.74 (Paul. Sil.), cf. Nonn. D. 8.140, al.; διάνοια LXX 3 Ma. 5.39.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἀσταγής Dictionary ἀστάθμευτος →
An open-access project