ἀσπαστός

ή, όν, Adv., τό
A. = ἀσπάσιος, welcome, Hom. (only in Od.), Ὀδυσῆ’ ἀσπαστὸν ἔδυ φάος ἠελίοιο 13.35, cf. 5.398, 23.239; κάρτα ἀ. [τὸ πρᾶγμα] ἐποιήσαντο Hdt. 5.98; τοῖσι ἡ τυραννὶς πρὸ ἐλευθερίης ἦν ἀσπαστότερον 1.62, cf. E. Rh. 348 (lyr.), Them. Or. 15.184d (Comp.). Adv. ‐τῶς Hdt. 4.201, Lyc. 1090; τὸ τῆς ζωῆς ἀ. Epicur. Ep. 3p.61U.; neut. ἀσπαστόν as Adv., Hes. Sc. 42.
2. to be welcomed, Pl. Phlb. 32d.
II. ἄσπαστον,τό, an instrument of uncertain use, BGU 544.25 (ii/iii A.D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project