ἄσκιος
α, ον
A.
unshaded, ὄρεα Pi. N. 6.45 (v.l. δασκίοις); αὐγή, ἀκτῖνες, Ph. 1.485,579.
II.
shadowless, Theopomp.Hist. 313, Cleom. 1.10, Str. 17.1.48, Hld. 9.22.
III.
= ἀσκίαστος 11, Zos.Alch.p.183 B.
IV.
(ἀ‐ intens.) dull, of colour, Thphr. Sens. 78.
2.
ἄσκιος ὕλη· ἡ δασεῖα ὕλη, Hsch.