ἀσκάλευτος

ον
A. unhoed, Sch.Theoc. 10.14. ἀσκαλεῶς· ἄλαν σκληρῶς, ἐπιμόν υς, Hsch. (i. e. ἀσκελέως).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἀσκάλαφος Dictionary ἀσκαληρής →
An open-access project