Ἀσία

Adj. ή, όν, άδος, ίδος, ή, όν also: Ἀσιανός, Ἀσιάς, Ἀσίς, Ἀσιάτης, ἀσθμ‐ᾶτις, ἀσθμ‐ήτης, ἀσθμ‐ῆτις, Ἀσιατικός, Ἀσίηθεν
A. Asia, Pi. O. 7.18, Hdt. 1.4,4.45, A. Pr. 412; γῆ Ἀσία S. OC 694, etc.:—Adj. Ἀσιανός, ή, όν, Asian, Asiatic, Th. 1.6, etc.; Ἀ. ῥήτορες Theon Prog. 2; Ἀ. ζῆλος Str. 14.1.41, Plu. Ant. 2. Adv. ‐νῶς, ἑστιᾶν τινά D.C. 46.30:—fem. Ἀσιάς, άδος, and Ἀσίς, ίδος [the latter with α], freq. in A. and E., never in S., Ἀσιάς being required by the metre in E. Or. 1397 (lyr.), Ba. 1168 (lyr.), Cyc. 443, Ἀσίς in A. Pers. 270 (lyr.), Supp. 547 (lyr.), cf. Euph. 34: Ἀσιάς (sc.γῆ), = Ἀσία, E. Tr. 748, Ion 1356; also (sc. κιθάρα), the Asian harp, Ar. Th. 120, cf. E. Cyc. 443, Plu. 2.1133c:—also Ἀσιάτης, ἀσθμ‐ᾶτις, Ion. ἀσθμ‐ήτης, ἀσθμ‐ῆτις, A. Pers. 61 (lyr.), E. Andr. 1, etc.: Ἀσιατικός, ή, όν, Str. 15.2.8: Ἀσίηθεν, Adv. from Asia, CIG 6336. (Fem. of ἄσιος (q. v.).)