ἄσβεστος

ον, η, ον, Subst., ἡ
A. unquenchable, inextinguishable, φλόξ Il. l. c.; not quenched, πῦρ ἄ. D.H. 3.67, Plu. Num. 9; κλέος Od. 4.584; γέλως Il. 1.599; βοή 11.50; ἐργμάτων ἀκτὶς καλῶν ἄ. αἰεί Pi. I. 4(3).42; ἄ. πόρος ὠκεανοῦ ocean's ceaseless flow, A. Pr. 532 (lyr.); πῦρ, of hell, Ev.Marc. 9.43.
II. as Subst., ἄσβεστος (sc. τίτανος), ἡ, unslaked lime, Dsc. 5.115, Plu. Sert. 17, Eum. 16; ἄ. κονία Lyc. ap. Orib. 8.25.16.
2. a mineral or gem, Plin. HN 37.146. ἀσβεστώδης· tofus, Gloss.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project