ἀρχοντικός

ή, όν
A. of an archon, πέλεκυς AP 9.763 tit. (Jul. Aegypt.); ὑπηρεσία PGrenf. 2.82.15 (400 A.D.): generally, of a ruler, Corp.Herm. 1.25.
2. ex-archon, IG 14.756a (Naples), cf. 1789.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project