στολιστής

ορος, οῦ, ὁ
A. chief usher, POxy. 294.17 (i A. D.). στολιστής, οῦ, ὁ, keeper of the sacred vestments, OGI 111.18 (ii B.C.), Sammelb. 4011.

Related entries

στολ‐ιστής
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← στολιστήριον Dictionary στολιστής →
An open-access project