ἀρχαιρετικός

ή, όν
A. = ἀρχαιρεσιακός, ἐκκλησία SIG 730.29 (Olbia), IGRom. 4.293a ii 69 (Pergam., ii B. C.), AJA 18.326 (Sardes, 4 B.C.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἀρχαιρεσιάρχης Dictionary ἀρχαϊσμός →
An open-access project