ἀρτύνω

A. ‐υνέω Od. 1.277: aor. Act. ἤρτυνα, Med. ‐υνάμην, Pass. ‐ύνθην:— = ἀρτύω, chiefly used in Ep. (in later Prose, γηράσκουσα ἡ ἐπιστήμη σοφίαν ἀρτύνει Philostr. VS 1.25.11), ψεύδεά τ’ ἀρτύνοντες Od. 11.366; λόχον ἀρτύναντες 14.469; μνηστῆρσιν θάνατον κακὸν ἀρτύναντε 24.153; ὑσμίνην ἤρτυνον Il. 15.303; ἀρτύνθη δὲ μάχη 11.216; ἀρτυνέουσιν ἔεδνα Od. 1.277; πυργηδὸν σφέας αὐτοὺς ἀρτύναντες putting themselves in order, dressing their ranks, Il. 12.43, cf. 86, 13.152:—Med., πυκινὴν ἠρτύνετο βουλήν prepared his counsel, 2.55; ἠρτύναντο ἐρετμὰ τροποῖς ἐν δερματίνοισι fitted them with . . , Od. 4.782, 8.53.