ἀρραγής

A. unbroken, ὀστέον Hp. VC 12; βάσεις, ἁρμοί, IG 7.3073.103,117 (Lebad.); τάξις Ael. Tact. 13.3; φάλαγξ Arr. Tact. 12.4; σίδηρος Plu. Demetr. 21; τὸ ἀ. unbroken surface, Arist. Pr. 899b20.

2. that cannot be rent or broken, ξύλα Thphr. HP 5.5.6; τείχεα D.P. 1006: metaph., πόνος παιδείας Ph. 1.471 (Sup.); νοῦς Max. Tyr. 41.2; ὁμολογία Anatolian Studies p.39 (Sardes, v A. D.), cf. PLond. 1731.34.

II. ἀ. ὄμμα an eye not bursting into tears, S. Fr. 736.