ἀρίσημος

ον, Adv.

σῆμα

A. notable, ἀρίσημα δὲ ἔργα τέτυκτο h.Merc. 12; καὶ τύμβος καὶ παῖδες ἐν ἀνθρώποις ἀρίσημοι Tyrt. 12.29; ἀνήρ Hp. Ep. 10; εἰκών Epigr.Gr. 260 (Cyrene).
II. plain, visible, τρίβος Theoc. 25.158. Adv. ‐μως Hld. 6.14.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἀρίσαρον Dictionary ἀρισθάρματος →
An open-access project