ἀρίγνωτος

η, ον, α, ον, ος, ον
A. easy to be known, ἀρίγνωτοι δὲ θεοί περ 13.72, cf. 15.490, Sapph. l.c.; δώματα Od. 6.300; ῥεῖά τ’ ἀριγνώτη πέλεται ib.108.
2. ill bad sense, infamous, ὦ ἀρίγνωτε συβῶτα 17.375.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἀρίγνως Dictionary ἄριγος →
An open-access project